Dans la région de Lorraine, la période 1874-1914 vit l’implantation et la modernisation du système Séré de Rivières sur un réseau de places fortes, forts et batteries destiné à protéger les frontières nord-est de la France face à l’Empire allemand. Le département de Meurthe-et-Moselle concentra de nombreux ouvrages autour de Nancy et Toul, combinant forts d’arrêt, redoutes et batteries de campagne couvrant les vallées et axes routiers. La Meuse fut équipée de forts périphériques autour de Verdun, avec des ouvrages à longue portée destinés à interdire toute percée ennemie, tandis que le département de Moselle ne conserva qu’un ouvrage notable à Fontoy, reflétant l’histoire particulière de cette zone annexée. Dans les Vosges, le dispositif fut plus diffus mais dense, avec forts, batteries et redoutes contrôlant les cols et vallées stratégiques vers l’Alsace et la plaine d’Alsace. L’ensemble, en maçonnerie et béton, illustrait l’évolution tactique française post-1870, combinant surveillance, puissance de feu et protection des communications dans cette région aux enjeux militaires majeurs.
In der Region Lothringen wurden zwischen 1874 und 1914 im Rahmen des Séré-de-Rivières-Systems zahlreiche Plätze, Forts und Batterien angelegt oder modernisiert, um die nordöstlichen Grenzen Frankreichs gegen das Deutsche Reich zu sichern. Im Département Meurthe-et-Moselle konzentrierten sich viele Werke um Nancy und Toul, einschließlich Abfangforts, Redouten und Feldbatterien zur Überwachung von Tälern und Verkehrsachsen. Die Meuse wurde mit Randforts um Verdun ausgestattet, die Langstreckenfeuer erlaubten, um feindliche Durchbrüche zu verhindern. Im Département Moselle blieb nur das Fort Fontoy als bedeutendes Werk erhalten. In den Vogesen war das System dichter und diffusen zugleich, mit Forts, Batterien und Redouten zur Kontrolle von Pässen und Tälern in Richtung Elsaß und Oberrhein. Die Anlagen aus Mauerwerk und Beton zeigten die taktische Weiterentwicklung Frankreichs nach 1870 und ermöglichten Überwachung, Feuerkraft und Schutz der Verkehrswege in dieser militärisch strategisch wichtigen Region.
In de regio Lotharingen werden tussen 1874 en 1914 talrijke plaatsen, forten en batterijen aangelegd of gemoderniseerd in het kader van het Séré de Rivières-systeem om de noordoostelijke grenzen van Frankrijk tegen het Duitse Rijk te beschermen. In departement Meurthe-et-Moselle waren veel werken geconcentreerd rond Nancy en Toul, waaronder afweerforten, redoutes en veldbatterijen die valleien en verkeersassen bewaakten. De Meuse werd uitgerust met perifere forten rond Verdun die op lange afstand vuur konden leveren om vijandelijke doorbraken te voorkomen. In departement Moselle bleef slechts het fort Fontoy behouden. In de Vogezen was het systeem zowel dicht als verspreid, met forten, batterijen en redoutes die passen en valleien richting Elzas en de Rijnvlakte controleerden. De bouwwerken van metselwerk en beton tonen de tactische ontwikkeling van Frankrijk na 1870 en combineerden observatie, vuurkracht en bescherming van transportwegen in deze strategisch belangrijke regio.
In the region of Lorraine, between 1874 and 1914, the Séré de Rivières system established and modernized a network of fortified places, forts, and batteries to protect France’s northeastern frontier against the German Empire. The department of Meurthe-et-Moselle hosted numerous works around Nancy and Toul, including stop forts, redoubts, and field batteries covering valleys and key roads. The Meuse was reinforced with peripheral forts around Verdun, designed for long-range fire to prevent enemy breakthroughs, while Moselle retained only a single significant work at Fontoy. In the Vosges, the system was more diffuse yet dense, with forts, batteries, and redoubts controlling passes and valleys toward Alsace and the Rhine plain. Constructed in masonry and concrete, these fortifications illustrate post-1870 tactical evolution, combining observation, firepower, and protection of communication routes in this strategically vital region.
V regionu Lotrinsko byl v letech 1874–1914 systém Séré de Rivières zaveden a modernizován prostřednictvím sítí pevností, fortů a baterií k ochraně severovýchodních hranic Francie proti Německé říši. V departementu Meurthe-et-Moselle se nacházelo mnoho objektů kolem Nancy a Toul, včetně zadržovacích fortů, redut a polních baterií, které kontrolovaly údolí a hlavní komunikace. Meuse byla posílena periferními fortmi kolem Verdun, určenými pro dlouhý dostřel, aby zabránily průlomům nepřítele, zatímco v Moselle zůstal pouze jeden významný fort ve Fontoy. Ve Vogézách byl systém hustý, ale rozptýlený, s fortami, bateriemi a redutami kontrolujícími průsmyky a údolí směrem k Alsasku a Rýnské nížině. Stavby z kamenného zdiva a betonu ilustrují taktický vývoj po roce 1870 a kombinují dohled, palebnou sílu a ochranu dopravních cest v této strategicky významné oblasti.