Cap Saint-Jacques Rach-Cat[c326][10.715168 N, 106.627532 E]

En 1914, le front de mer du cap Saint-Jacques comprend :

La défense des rivières est assurée par l’ouvrage de Rach-Cat, armé de 4 canons de 240 Mle 1893-96 M « Colonies », sous tourelles cuirassées Schneider. La plus grande partie de ces matériels est renvoyée en métropole pendant la Première Guerre mondiale et, en 1920, la défense ne comprend plus que les pièces de 300 Mle 1893 de la batterie de mortiers du Phare, les canons de 240 de la batterie de Ganh Ray, les canons de 138 des batteries des Lotus, du Lazaret, droite et gauche du Plateau, ainsi que la tourelle de l’ouvrage de la route de Baria. Un premier projet de programme de réarmement est esquissé en 1930. Il prévoit, dans un premier temps, le réarmement de la batterie du Câble, et des batteries de 100 de Ganh Ray et du Grand Éperon. La modernisation des batteries de mortiers du Phare et des Lotus est également envisagée. Dans un deuxième temps, une batterie de 155 Mle 1920 doit être installée, sur chacun des trois massifs. Une des deux tourelles de Rach Cat doit être réarmée, mais on ne sait avec quels canons. Rien de tout cela ne sera réalisé, et il faut attendre 1934 pour voir apparaître un programme cohérent. En 1939, l’armement du front de terre du cap Saint-Jacques est le suivant :L’armistice de juin 1940 laisse l’Indochine française dans une situation difficile, pratiquement sans liaisons avec la métropole, et soumise aux pressions du Japon. La défense des côtes est alors renforcée avec du matériel récupéré lors du désarmement des croiseurs auxiliaires, ainsi que des navires de commerce, et prêtés par la Marine. Sont ainsi réalisées, en Cochinchine, au cap Saint-Jacques et pour la défense des rivières :Le front de terre du cap Saint-Jacques est renforcé par la construction de 28 blockhaus, pour mitrailleuses et canons anti-char. Une partie des matériels, des différentes générations, est encore en place de nos jours, souvent en assez bon état. Ils se trouvent sur des sites aux statuts variables, souvent toujours militaires, et parfois mal définis. La prudence s’impose donc dans leur découverte. JJM 03/07/2008

1914 umfasst die Seefront des Kap Saint-Jacques:

Die Verteidigung der Flüsse wird durch das Werk Rach-Cat sichergestellt, bewaffnet mit 4 Geschützen 240 Mle 1893-96 M «Kolonien» unter gepanzerten Schneider-Türmen. Der größte Teil dieser Materialien wird während des Ersten Weltkriegs ins Mutterland zurückgeschickt und 1920 umfasst die Verteidigung nur noch die 30-cm-Geschütze Mle 1893 der Mörserbatterie des Leuchtturms, die 24-cm-Geschütze der Batterie Ganh Ray, die 13,8-cm-Geschütze der Batterien Lotos, Lazaret, rechts und links des Plateau, sowie den Turm des Werks der Route de Baria. Ein erstes Projekt eines Wiederbewaffnungsprogramms wird 1930 skizziert. Es sieht zunächst die Wiederbewaffnung der Batterie des Kabels und der 100er Batterien von Ganh Ray und Grand Éperon vor. Die Modernisierung der Mörserbatterien des Leuchtturms und der Lotos wird ebenfalls erwogen. In einem zweiten Schritt soll auf jedem der drei Massive eine Batterie 155 Mle 1920 installiert werden. Einer der beiden Türme von Rach Cat soll wiederbewaffnet werden, aber man weiß nicht mit welchen Geschützen. Nichts davon wird realisiert, und man muss bis 1934 warten, um ein kohärentes Programm zu sehen. 1939 ist die Bewaffnung der Landfront des Kap Saint-Jacques wie folgt:Der Waffenstillstand vom Juni 1940 lässt Französisch-Indochina in einer schwierigen Lage zurück, praktisch ohne Verbindungen zum Mutterland und dem Druck Japans ausgesetzt. Die Küstenverteidigung wird dann mit Material verstärkt, das bei der Außerdienststellung von Hilfskreuzern sowie Handelsschiffen geborgen und von der Marine geliehen wird. So werden in Cochinchina, am Kap Saint-Jacques und für die Flussverteidigung realisiert:Die Landfront des Kap Saint-Jacques wird durch den Bau von 28 Blockhäusern für Maschinengewehre und Panzerabwehrkanonen verstärkt. Ein Teil der Materialien verschiedener Generationen ist noch heute vorhanden, oft in recht gutem Zustand. Sie befinden sich auf Standorten mit unterschiedlichem Status, oft immer noch militärisch, und manchmal schlecht definiert. Vorsicht ist daher bei ihrer Entdeckung geboten. JJM 03/07/2008

In 1914 omvat de zeefront van Kaap Saint-Jacques:

De verdediging van de rivieren wordt verzorgd door het werk Rach-Cat, bewapend met 4 kanonnen 240 Mle 1893-96 M «Kolonien» onder gepantserde Schneider-torens. Het grootste deel van deze materialen wordt tijdens de Eerste Wereldoorlog naar het moederland teruggestuurd en in 1920 omvat de verdediging enkel nog de 30 cm stukken Mle 1893 van de mortierbatterij van de Vuurtoren, de 24 cm kanonnen van de batterij Ganh Ray, de 13,8 cm kanonnen van de batterijen Lotussen, Lazaret, rechts en links van Plateau, evenals de toren van het werk van de Route de Baria. Een eerste project van een herbewapeningsprogramma wordt geschetst in 1930. Het voorziet eerst de herbewapening van de batterij van de Kabel, en de 100 batterijen van Ganh Ray en Grand Éperon. De modernisering van de mortierbatterijen van de Vuurtoren en de Lotussen wordt ook overwogen. In een tweede stap moet op elk van de drie massieven een batterij 155 Mle 1920 geïnstalleerd worden. Een van de twee torens van Rach Cat moet herbewapend worden, maar men weet niet met welke kanonnen. Niets hiervan wordt gerealiseerd, en men moet wachten tot 1934 om een coherent programma te zien verschijnen. In 1939 is de bewapening van het landfront van Kaap Saint-Jacques als volgt:De wapenstilstand van juni 1940 laat Frans-Indochina achter in een moeilijke situatie, praktisch zonder verbindingen met het moederland, en onderworpen aan de druk van Japan. De kustverdediging wordt dan versterkt met materiaal gerecupereerd bij de ontmanteling van hulpkruisers, alsook handelsschepen, en uitgeleend door de Marine. Zo worden gerealiseerd, in Cochin-China, op Kaap Saint-Jacques en voor de rivierverdediging:Het landfront van Kaap Saint-Jacques wordt versterkt door de bouw van 28 blokhuizen, voor mitrailleurs en anti-tankkanonnen. Een deel van de materialen, van verschillende generaties, is nog steeds ter plaatse, vaak in vrij goede staat. Ze bevinden zich op sites met variabele statuten, vaak nog steeds militair, en soms slecht gedefinieerd. Voorzichtigheid is dus geboden bij hun ontdekking. JJM 03/07/2008

In 1914, the sea front of Cape Saint-Jacques comprises:

The defence of the rivers is ensured by the Rach-Cat work, armed with 4 guns 240 Mle 1893-96 M "Colonies" under armoured Schneider turrets. The majority of this equipment is sent back to mainland France during the First World War and, in 1920, the defence only comprises the 30 cm pieces Mle 1893 of the Lighthouse mortar battery, the 24 cm guns of the Ganh Ray battery, the 13.8 cm guns of the Lotus, Lazaret, right and left Plateau batteries, as well as the turret of the Route de Baria work. A first project of a rearmament programme is sketched in 1930. It envisages, initially, the rearmament of the Cable battery, and the 100 batteries of Ganh Ray and Grand Éperon. The modernisation of the Lighthouse and Lotus mortar batteries is also considered. In a second phase, a 155 Mle 1920 battery is to be installed on each of the three massifs. One of the two Rach Cat turrets is to be rearmed, but it is not known with which guns. None of this will be realised, and one must wait until 1934 to see a coherent programme appear. In 1939, the armament of the land front of Cape Saint-Jacques is as follows:The armistice of June 1940 leaves French Indochina in a difficult situation, practically without links with the mainland, and subject to Japanese pressure. Coastal defence is then reinforced with equipment recovered from the decommissioning of auxiliary cruisers, as well as merchant ships, and lent by the Navy. Thus are realised, in Cochinchina, at Cape Saint-Jacques and for river defence:The land front of Cape Saint-Jacques is reinforced by the construction of 28 blockhouses, for machine guns and anti-tank guns. Part of the equipment, from different generations, is still in place today, often in fairly good condition. They are located on sites with variable status, often still military, and sometimes poorly defined. Caution is therefore advised when exploring them. JJM 03/07/2008

V roce 1914 zahrnuje mořská fronta mysu Saint-Jacques:

Obranu řek zajišťuje dílo Rach-Cat, vyzbrojené 4 děly 240 vz. 1893-96 M "Kolonie" pod pancéřovanými Schneiderovými věžemi. Většina tohoto materiálu je během první světové války odeslána zpět do metropolitní Francie a v roce 1920 obrana zahrnuje pouze 30 cm kusy vz. 1893 minometné baterie Majáku, 24 cm děla baterie Ganh Ray, 13,8 cm děla baterií Lotosů, Lazaret, pravé a levé Plateau, stejně jako věž díla Route de Baria. První projekt programu přezbrojení je načrtnut v roce 1930. Předpokládá nejprve přezbrojení baterie Kabelu a 100 baterií Ganh Ray a Grand Éperon. Zvažuje se také modernizace minometných baterií Majáku a Lotosů. Ve druhé fázi má být na každém ze tří masivů instalována baterie 155 vz. 1920. Jedna ze dvou věží Rach Cat má být přezbrojena, ale neví se jakými děly. Nic z toho nebude realizováno a je třeba počkat do roku 1934, aby se objevil ucelený program. V roce 1939 je výzbroj pevninské fronty mysu Saint-Jacques následující:Příměří z června 1940 nechává Francouzskou Indočínu v obtížné situaci, prakticky bez spojení s metropolí a vystavenou japonskému tlaku. Pobřežní obrana je pak posílena materiálem získaným při vyřazování pomocných křižníků a obchodních lodí a zapůjčeným námořnictvem. Jsou tak realizovány v Kočinčíně, na mysu Saint-Jacques a pro obranu řek: