Frontière de Chine. Le poste de Dong Khê est situé sur la RC4, à 33 kilomètres de Cao Bang, au nord, et à 20 kilomètres de That Khê, au sud. Il comprend des casernements, et une citadelle qui domine la plaine d’une vingtaine de mètres. Paisible garnison de province jusqu’à la Seconde Guerre mondiale, il est évacué sur ordre le 10 mars 1945, au moment du coup de force japonais. Il est réoccupé en 1946, et renforcé. Le 27 mai 1950, son armement se compose de :
Les canons sont disposés dans des cuves en maçonnerie, les autres armes collectives dans des cuves ou derrière des parapets. Le poste est attaqué et pris par le Vietminh, dans la nuit du 26 au 27 mai 1950. Il est repris par les parachutistes du 3e BCCP (Bataillon Colonial de Commandos Parachutistes), le soir du 27, à l’issue d’une des opérations aéroportées les plus réussies de la guerre d’Indochine. Réoccupé par deux compagnies du II/3e REI, il est à nouveau conquis par les troupes du Vietminh le 17 septembre, après deux jours d’un combat acharné. La tentative de sa reprise par les bataillons du colonel Lepage, afin d’ouvrir le passage à ceux du colonel Charton qui descendent de Cao Bang, qu’ils viennent d’évacuer sur ordre, va aboutir à la bataille de la RC4. Celle-ci s’achèvera par un désastre, qui verra la perte de 5 000 hommes, tués, blessés, ou prisonniers, dont la plus grande partie ne reviendra pas, et l’abandon de That Khê, le 10 octobre, et de Lang Son, le 17.
Grenze zu China. Der Posten von Dong Khê liegt an der RC4, 33 Kilometer von Cao Bang im Norden und 20 Kilometer von That Khê im Süden. Er umfasst Kasernen und eine Zitadelle, die die Ebene um etwa zwanzig Meter überragt. Bis zum Zweiten Weltkrieg eine friedliche Provinzgarnison, wird er am 10. März 1945 auf Befehl evakuiert, zum Zeitpunkt des japanischen Putschversuchs. 1946 wird er wiederbesetzt und verstärkt. Am 27. Mai 1950 besteht seine Bewaffnung aus:
Die Kanonen sind in gemauerten Schächten aufgestellt, die anderen kollektiven Waffen in Schächten oder hinter Brustwehren. Der Posten wird in der Nacht vom 26. auf den 27. Mai 1950 vom Vietminh angegriffen und eingenommen. Er wird am Abend des 27. von den Fallschirmjägern des 3. BCCP (Koloniales Bataillon der Fallschirmkommandos) zurückerobert, nach einer der erfolgreichsten Luftlandeoperationen des Indochinakriegs. Von zwei Kompanien des II/3. REI wiederbesetzt, wird er am 17. September nach zwei Tagen erbitterten Kampfes erneut von den Truppen des Vietminh erobert. Der Versuch seiner Rückeroberung durch die Bataillone von Oberst Lepage, um den Bataillonen von Oberst Charton den Weg zu öffnen, die von Cao Bang herabkommen – das sie auf Befehl gerade evakuiert haben –, führt zur Schlacht an der RC4. Diese endet mit einer Katastrophe, die den Verlust von 5 000 Mann Toten, Verwundeten oder Gefangenen zur Folge hat, von denen der größte Teil nicht zurückkehren wird, sowie die Aufgabe von That Khê am 10. Oktober und von Lang Son am 17.
Grens met China. De post van Dong Khê ligt aan de RC4, 33 kilometer van Cao Bang in het noorden en 20 kilometer van That Khê in het zuiden. Het omvat kazernes en een citadel die de vlakte ongeveer twintig meter overheerst. Tot de Tweede Wereldoorlog een vreedzame provinciegarnizoen, wordt het op 10 maart 1945 op bevel geëvacueerd, ten tijde van de Japanse staatsgreep. Het wordt in 1946 opnieuw bezet en versterkt. Op 27 mei 1950 bestaat zijn bewapening uit:
De kanonnen zijn opgesteld in gemetselde bakken, de andere collectieve wapens in bakken of achter borstweringen. De post wordt in de nacht van 26 op 27 mei 1950 aangevallen en ingenomen door de Vietminh. Hij wordt op de avond van de 27e heroverd door de parachutisten van de 3e BCCP (Koloniaal Bataljon van Paracommando's), na een van de meest succesvolle luchtlandingsoperaties van de Indochinese oorlog. Opnieuw bezet door twee compagnieën van de II/3e REI, wordt hij op 17 september na twee dagen van hevige strijd opnieuw veroverd door de troepen van de Vietminh. De poging tot herovering door de bataljons van kolonel Lepage, om de doorgang te openen voor die van kolonel Charton die van Cao Bang afdalen (dat ze op bevel net hebben geëvacueerd), leidt tot de slag om de RC4. Deze eindigt in een ramp, die het verlies van 5 000 man dood, gewond of gevangen zal zien, waarvan het grootste deel niet zal terugkeren, en de evacuatie van That Khê op 10 oktober en van Lang Son op de 17e.
Border of China. The post of Dong Khê is located on RC4, 33 kilometers from Cao Bang to the north, and 20 kilometers from That Khê to the south. It includes barracks and a citadel overlooking the plain by about twenty meters. A peaceful provincial garrison until the Second World War, it is evacuated on order on March 10, 1945, at the time of the Japanese coup de force. It is reoccupied in 1946 and reinforced. On May 27, 1950, its armament consists of:
The guns are placed in masonry pits, the other collective weapons in pits or behind parapets. The post is attacked and taken by the Vietminh on the night of May 26-27, 1950. It is retaken by paratroopers of the 3rd BCCP (Colonial Battalion of Parachute Commandos) on the evening of the 27th, following one of the most successful airborne operations of the Indochina War. Reoccupied by two companies of the II/3rd REI, it is again conquered by Vietminh troops on September 17, after two days of fierce fighting. The attempt to retake it by Colonel Lepage's battalions, in order to open the passage for those of Colonel Charton coming down from Cao Bang (which they have just evacuated on order), leads to the battle of RC4. This ends in a disaster, which will see the loss of 5,000 men killed, wounded, or prisoners, most of whom will not return, and the abandonment of That Khê on October 10, and of Lang Son on the 17th.
Čínská hranice. Stanoviště Dong Khê se nachází na silnici RC4, 33 kilometrů od Cao Bang na severu a 20 kilometrů od That Khê na jihu. Zahrnuje kasárny a citadelu, která převyšuje rovinu asi o dvacet metrů. Mírová provinční posádka až do druhé světové války, je 10. března 1945 na rozkaz evakuována v době japonského převratu. V roce 1946 je znovu obsazena a posílena. Dne 27. května 1950 se její výzbroj skládá z:
Kanóny jsou umístěny ve zděných šachtách, ostatní hromadné zbraně v šachtách nebo za parapety. Stanoviště je napadeno a dobyto Vietminhem v noci z 26. na 27. května 1950. Je znovu dobyto výsadkáři 3. BCCP (Koloniální prapor výsadkových komand), večer 27. května, po jedné z nejúspěšnějších výsadkových operací indočínské války. Znovu obsazeno dvěma rotami II/3. REI, je 17. září po dvou dnech urputných bojů opět dobyto jednotkami Vietminhu. Pokus o jeho znovudobytí prapory plukovníka Lepage, aby otevřely cestu praporům plukovníka Chartona sestupujícím z Cao Bang (které právě na rozkaz evakuovali), vede k bitvě na RC4. Ta skončí katastrofou, při níž dojde ke ztrátě 5 000 mužů (zabitých, zraněných nebo zajatých), z nichž většina se nevrátí, a k opuštění That Khê 10. října a Lang Son 17. října.
© JJM 16/05/2026
Cité dans : Zitiert in : Geciteerd in: Cited in: Citováno v: That Khê (poste de)