Quélern (batteries de la droite des lignes de)[q6][48.294511 N, 4.567517 W]

Place de Brest, presqu'île de Roscanvel. Deux batteries se situent à l'extrémité ouest des fameuses lignes de Quélern barrant l'isthme de la presqu'île. Un procès-verbal de la Commission de défense des Côtes, daté du 19 février 1886, renseigne là une batterie construite de 1883 à 1884. Nous avons trouvé trace, aux archives, d'une batterie de 2 x 16 c et 24 c (sud) et d'une seconde de 95 mm (nord). Cette dernière a été construite fin 1896. Les 2 canons G de 24 c modèle 1876 sur affûts G.P.C. toujours repris à l'état d'armement de 1900, ne le sont plus à celui de 1914 ; en revanche, les 4 canons G de 95 mm sur affûts G de campagne sont repris dans les deux cas. Les postes de commandement de ces deux batteries ont été érigés entre 1900 et 1903. En 1902 puis 1904, il est préconisé de déplacer les canons de 95 mm à la place des 24 c. Les plans de situation montrent que les deux batteries sont distantes de quelques dizaines de mètres à peine. Celle du sud s'appuie directement sur l'extrémité ouest des lignes de Quélern. Ces lignes, dues à Vauban, puis doublées, de 1777 à 1782, d'une seconde ligne avec deux demi-lunes, verra, sur ses arrières, se construire un vaste réduit (voir réduit de Quélern). Toujours situées en terrain militaire, ces batteries sont peu à peu envahies par la végétation (03/2006). Notons dans le casernement de l'ancienne batterie en avant, dans le prolongement du fossé des lignes, un graffiti : "Adolphe, classe 1894".

Festung von Brest, Halbinsel Roscanvel. Zwei Batterien befinden sich am westlichen Ende der berühmten Linien von Quélern, die den Isthmus der Halbinsel sperren. Ein Protokoll der Kommission für Küstenverteidigung vom 19. Februar 1886 verzeichnet dort eine von 1883 bis 1884 erbaute Batterie. Wir fanden in den Archiven Spuren einer Batterie von 2 x 16 cm und 24 cm (Süden) und einer zweiten von 95 mm (Norden). Letztere wurde Ende 1896 erbaut. Die 2 Geschütze G 24 cm Modell 1876 auf G.P.C.-Lafetten, die im Bewaffnungsstand von 1900 noch verzeichnet sind, sind es im Stand von 1914 nicht mehr; hingegen sind die 4 Geschütze G 95 mm auf Feldlafetten G in beiden Fällen aufgeführt. Die Kommandoposten dieser beiden Batterien wurden zwischen 1900 und 1903 errichtet. 1902 und dann 1904 wird empfohlen, die 95-mm-Geschütze an die Stelle der 24-cm zu verlegen. Die Lagepläne zeigen, dass die beiden Batterien nur wenige Dutzend Meter voneinander entfernt sind. Die südliche stützt sich direkt auf das westliche Ende der Linien von Quélern. Diese von Vauban stammenden Linien, die dann von 1777 bis 1782 durch eine zweite Linie mit zwei Halbmonden verstärkt wurden, werden auf ihrer Rückseite einen großen Reduit entstehen sehen (siehe Reduit von Quélern). Noch immer in militärischem Gelände gelegen, werden diese Batterien allmählich von Vegetation überwuchert (03/2006). Im Kasernement der vorderen alten Batterie, in der Verlängerung des Linien-Grabens, sei ein Graffito vermerkt: "Adolphe, Klasse 1894".

Vesting van Brest, schiereiland Roscanvel. Twee batterijen bevinden zich aan het westelijke einde van de beroemde linies van Quélern die de landengte van het schiereiland versperren. Een proces-verbaal van de Commissie voor Kustverdediging, gedateerd 19 februari 1886, vermeldt daar een batterij gebouwd van 1883 tot 1884. Wij vonden sporen, in de archieven, van een batterij van 2 x 16 cm en 24 cm (zuiden) en een tweede van 95 mm (noorden). Deze laatste werd eind 1896 gebouwd. De 2 kanonnen G 24 cm model 1876 op G.P.C.-affuiten, nog opgenomen in de bewapeningsstaat van 1900, zijn dat niet meer in die van 1914; daarentegen zijn de 4 kanonnen G 95 mm op veldaffuiten G in beide gevallen opgenomen. De commandoposten van deze twee batterijen werden opgericht tussen 1900 en 1903. In 1902 en vervolgens 1904 wordt aanbevolen de 95 mm kanonnen te verplaatsen in de plaats van de 24 cm. De situatieplannen tonen dat de twee batterijen slechts enkele tientallen meters van elkaar verwijderd zijn. Die van het zuiden leunt direct aan op het westelijke einde van de linies van Quélern. Deze linies, toe te schrijven aan Vauban, daarna verdubbeld, van 1777 tot 1782, door een tweede linie met twee halve manen, zal op haar achterzijde een groot reduit zien verrijzen (zie reduit van Quélern). Nog steeds gelegen op militair terrein, worden deze batterijen geleidelijk aan overwoekerd door vegetatie (03/2006). Merk in de kazerne van de voorste oude batterij, in het verlengde van de liniegracht, een graffiti op: "Adolphe, klasse 1894".

Fortress of Brest, Roscanvel peninsula. Two batteries are located at the western end of the famous Quélern lines blocking the isthmus of the peninsula. A report of the Coastal Defense Commission, dated February 19, 1886, records there a battery built from 1883 to 1884. We found traces, in the archives, of a battery of 2 x 16 cm and 24 cm (south) and a second of 95 mm (north). The latter was built at the end of 1896. The 2 guns G 24 cm model 1876 on G.P.C. carriages, still listed in the 1900 armament schedule, are no longer in that of 1914; on the other hand, the 4 guns G 95 mm on field carriages G are listed in both cases. The command posts of these two batteries were erected between 1900 and 1903. In 1902 and then 1904, it is recommended to move the 95 mm guns to replace the 24 cm ones. Situation plans show that the two batteries are only a few dozen meters apart. The southern one rests directly on the western end of the Quélern lines. These lines, due to Vauban, then doubled, from 1777 to 1782, by a second line with two ravelins, will see, on their rear, a vast redoubt built (see redoubt of Quélern). Still located on military land, these batteries are gradually being invaded by vegetation (03/2006). Note in the barracks of the forward old battery, in the extension of the lines' ditch, a graffiti: "Adolphe, class of 1894".

Pevnost Brest, poloostrov Roscanvel. Dvě baterie se nacházejí na západním konci slavných linií Quélern blokujících šíji poloostrova. Záznam Komise pro obranu pobřeží ze dne 19. února 1886 tam uvádí baterii postavenou v letech 1883 až 1884. V archivech jsme našli stopy po baterii 2 x 16 cm a 24 cm (jih) a druhé 95 mm (sever). Ta druhá byla postavena koncem roku 1896. 2 děla G 24 cm model 1876 na lafetách G.P.C., stále uvedená ve výzbrojním stavu z roku 1900, již nejsou ve stavu z roku 1914; naopak 4 děla G 95 mm na polních lafetách G jsou uvedena v obou případech. Velitelská stanoviště těchto dvou baterií byla vztyčena mezi lety 1900 a 1903. V roce 1902 a poté 1904 se doporučuje přesunout 95mm děla na místo 24cm děl. Situační plány ukazují, že obě baterie jsou od sebe vzdáleny jen několik desítek metrů. Jižní se přímo opírá o západní konec linií Quélern. Tyto linie, dílo Vaubana, poté zdvojené od roku 1777 do 1782 druhou linií se dvěma půlměsíci, uvidí na svém týlu vybudování rozsáhlého reduitu (viz reduit Quélern). Stále umístěné na vojenském území jsou tyto baterie postupně pohlcovány vegetací (03/2006). V kasárnách přední staré baterie, v prodloužení příkopu linií, si povšimněme graffita: "Adolphe, třída 1894".

Cité dans : Zitiert in : Geciteerd in: Cited in: Citováno v: Quélern (réduit de)