Département 08 (Ardennes). Vieille place construite en étoile, probablement par l’ingénieur italien Girolamo Marini, sous les règnes de François Ier († 1547) et Henri II, face aux places de Charles-Quint, dont Charlemont, et à laquelle on adjoignit des demi-lunes en 1610. Modifiée par Vauban vers 1675 puis encore en 1744 et 1832. En 1883, on construisit un hôpital de siège au creux du bastion du Dauphin. Cet hôpital se divisait en deux cours distinctes, en puits de lumière, avec un arc médian en maçonnerie destiné à supporter un matelas de madriers recouvert de terres en cas d’attaque de la place. Notons que ses deux entrées, enrobées, ont des murs en aile à retours en gradins. Les plaques attestant des années de construction sont en fonte. En 1884, on bâtit des casemates pour le logement au long de la courtine entre les bastions du Roy et du Petit fort. Ce casernement, de huit travées (10,5 x 6 m), fut établi environ 180 cm plus bas que le niveau de la place, de façon à ce que ses terres de couverture ne présentent pas un relief repérable depuis l’extérieur des remparts. Un puits devance la travée la plus à droite lorsqu’on fait face à ce casernement. L’intérieur ne révèle aucune surprise, un couloir de circulation joignant toutes les chambrées sur leur arrière, couloir ponctué de puits servant plus à l’aération qu’à la pénétration de la lumière. Les dessus de ces puits sont d’ailleurs dépourvus de lanternaux, mais il n’est pas à exclure que ce ne fut pas toujours le cas. Notons enfin que portes et fenêtres en façade sont totalement dépourvues de dispositif de protection anti éclats. Les quelques traverses creuses dominant le bastion de Montmorency ne sont nullement aux standards de 1874. Ce sont elles qui doivent avoir fait l’objet des travaux de 1832. Ainsi, pour ce qui est de la période couverte par cet index, Rocroi apparaît comme un chantier inachevé. En effet, la place déclassée le 1er octobre 1888 suite à un avis du Conseil supérieur de la guerre, jamais des positions d’artillerie digne de ce nom, ni même un magasin à poudre fut-ce du modèle 1874 ou 1879, n’y furent établis. La crise de l’obus torpille aura accaparé tous les crédits au profit des places de l’Est et des choix durent être faits. Rocroi fut donc abandonnée en tant que place fortifiée, tout en restant prévue, en cas de conflit, pour assurer un relais de communications optiques entre les forts d’Hirson et des Ayvelles. La position la plus favorable pour ce poste, outre le clocher de l’église Saint-Nicolas (terminée en 1863), paraît être le bastion de Montmorency, mais la plus haute de ses traverses creuses ne comprend ni créneau ni orifice d’héliostat. La liaison devait donc très probablement être établie depuis un poste non casematé. La ville n’ayant pu, à l’époque, financer le démantèlement de ses fortifications, Rocroi est aujourd’hui une jolie petite cité, au délicieux parfum d’authenticité, dont les remparts sont maintenus dépourvus de végétation arbustive ou arborescente ; ceci bien que de très nombreuses soufflures fragilisent les escarpes (01/2012). Le tracé des rues est en étoile et plusieurs bâtiments intra muros sont dignes d’intérêt tels la caserne Marguenat (1834), l’arsenal (1632) et quelques autres. Une signalétique claire a été disposée tout au long des remparts et des rues pour informer le touriste. Hélas, la manutention de siège, servant de chaufferie collective (sic), est inaccessible et nous ignorons s’il demeure quelque chose de ses fours. Les portes de la cité sont maintenant réduites à de simples voies de pénétration encadrées de pilastres. L’hôpital de siège, restauré vers 2008-2009 sert désormais de salle des fêtes et ses cours ont été couvertes de lanternaux. Quant à la caserne de 1884, elle demeure fermée et sans usage particulier. Souvent orthographié « Rocroy ».
Dept 08 (Ardennes). Alte sternförmig erbaute Festung, wahrscheinlich vom italienischen Ingenieur Girolamo Marini unter den Herrschaften von Franz I. († 1547) und Heinrich II., gegenüber den Festungen Karls V., darunter Charlemont, und der 1610 Halbmondschanzen hinzugefügt wurden. Von Vauban um 1675, dann erneut 1744 und 1832 verändert. 1883 wurde im Hohlraum des Bastion du Dauphin ein Belagerungslazarett errichtet. Dieses Krankenhaus teilte sich in zwei getrennte Höfe, in Lichtschächte, mit einem mittleren Mauerwerksbogen, der bestimmt war, eine Schicht von Balken, bedeckt mit Erde, im Fall eines Angriffs auf die Festung zu tragen. Man beachte, dass seine beiden eingefassten Eingänge Flügelmauern mit stufenförmigen Rückversätzen haben. Die die Baujahre bezeugenden Platten sind aus Gusseisen. 1884 baute man Kasematten zur Unterbringung entlang der Kurtine zwischen den Bastionen du Roy und du Petit fort. Diese Kasernenunterkunft, mit acht Jochen (10,5 x 6 m), wurde etwa 180 cm tiefer als das Niveau der Festung angelegt, damit ihre Deckerdung von außerhalb der Wälle kein erkennbares Relief darstellt. Ein Brunnen steht vor dem Joch ganz rechts, wenn man dieser Unterkunft gegenübersteht. Das Innere birgt keine Überraschung, ein Verkehrsgang verbindet alle Schlafsäle auf ihrer Rückseite, ein Gang, der von Schächten unterbrochen ist, die mehr der Belüftung als dem Lichteinfall dienen. Die Oberseiten dieser Schächte sind zudem ohne Laternen, aber es ist nicht auszuschließen, dass dies nicht immer der Fall war. Schließlich sei vermerkt, dass Türen und Fenster an der Fassade vollständig ohne Splitter-Schutzvorrichtungen sind. Die wenigen Hohltraversen, die das Bastion de Montmorency überragen, entsprechen keineswegs dem Standard von 1874. Sie müssen das Objekt der Arbeiten von 1832 gewesen sein. So erscheint Rocroi, was die von diesem Index abgedeckte Periode betrifft, als eine unvollendete Baustelle. Tatsächlich, die am 1. Oktober 1888 nach einem Gutachten des Obersten Kriegsrats außer Dienst gestellte Festung, es wurden dort niemals würdige Artilleriestellungen, noch ein Pulvermagazin, sei es des Modells 1874 oder 1879, errichtet. Die Krise des Torpedogeschosses wird alle Kredite zugunsten der Festungen des Ostens beansprucht haben und Entscheidungen mussten getroffen werden. Rocroi wurde also als befestigte Festung aufgegeben, blieb aber vorgesehen, im Fall eines Konflikts, um eine optische Nachrichtenrelaisstation zwischen den Forts Hirson und Ayvelles sicherzustellen. Die günstigste Position für diesen Posten, neben dem Glockenturm der Kirche Saint-Nicolas (fertiggestellt 1863), scheint das Bastion de Montmorency zu sein, aber die höchste seiner Hohltraversen enthält weder Schießscharte noch Heliostatöffnung. Die Verbindung musste also sehr wahrscheinlich von einem unkasemattierten Posten aus hergestellt werden. Da die Stadt damals nicht in der Lage war, die Schleifung ihrer Befestigungen zu finanzieren, ist Rocroi heute eine hübsche kleine Stadt, mit dem köstlichen Duft der Authentizität, deren Wälle frei von Strauch- oder Baumvegetation gehalten werden; dies obwohl sehr viele Ausbrüche die Escarpen schwächen (01/2012). Der Straßenverlauf ist sternförmig und mehrere Gebäude innerhalb der Mauern sind beachtenswert, wie die Kaserne Marguenat (1834), das Arsenal (1632) und einige andere. Eine klare Beschilderung wurde entlang der Wälle und Straßen angebracht, um den Touristen zu informieren. Leider ist die Belagerungsbäckerei, die als Sammelheizraum dient (sic), unzugänglich und wir wissen nicht, ob etwas von ihren Öfen übrig bleibt. Die Tore der Stadt sind jetzt auf einfache Durchfahrten reduziert, die von Pilastern eingerahmt sind. Das Belagerungslazarett, um 2008-2009 restauriert, dient nun als Festhalle und seine Höfe wurden mit Laternen überdacht. Was die Kaserne von 1884 betrifft, bleibt sie geschlossen und ohne besondere Nutzung. Oft geschrieben « Rocroy ».
Dept 08 (Ardennen). Oude stervormig gebouwde vesting, waarschijnlijk door de Italiaanse ingenieur Girolamo Marini, onder de regeringen van Frans I († 1547) en Hendrik II, tegenover de vestingen van Karel V, waaronder Charlemont, en waaraan in 1610 halvemanen werden toegevoegd. Gewijzigd door Vauban rond 1675 dan opnieuw in 1744 en 1832. In 1883 bouwde men een belegeringshospitaal in de holte van het bastion du Dauphin. Dit hospitaal verdeelde zich in twee afzonderlijke binnenplaatsen, in lichtschachten, met een middenboog in metselwerk bestemd om een matras van balken bedekt met aarde te dragen in geval van een aanval op de vesting. Merk op dat zijn twee ingewerkte ingangen vleugelmuren met trapsgewijze terugzettingen hebben. De platen die de bouwjaren attesteren zijn van gietijzer. In 1884 bouwde men kazematten voor huisvesting langs de courtine tussen de bastions du Roy en du Petit fort. Deze kazerne, van acht traveeën (10,5 x 6 m), werd ongeveer 180 cm lager dan het niveau van de vesting aangelegd, zodat zijn dekkingaarde geen herkenbaar reliëf vertoont vanaf buiten de wallen. Een put gaat vooraf aan de travee het meest rechts wanneer men tegenover deze kazerne staat. Het interieur onthult geen verrassing, een verkeersgang verbindt alle slaapzalen op hun achterzijde, een gang onderbroken door schachten die meer dienen voor ventilatie dan voor lichtinval. De bovenzijden van deze schachten zijn trouwens zonder lantaarns, maar het is niet uit te sluiten dat dit niet altijd het geval was. Merk ten slotte op dat deuren en vensters aan de gevel volledig verstoken zijn van scherfbeschermingsinrichtingen. De enkele holle traversen die het bastion de Montmorency overtreffen, zijn geenszins volgens de standaard van 1874. Zij moeten het onderwerp van de werken van 1832 geweest zijn. Zo verschijnt Rocroi, wat de door deze index gedekte periode betreft, als een onvoltooide werf. Immers, de vesting buiten dienst gesteld op 1 oktober 1888 na een advies van de Hoge Oorlogsraad, nooit werden daar artilleriestellingen waardig deze naam, noch zelfs een kruitmagazijn hetzij model 1874 of 1879, er ingericht. De crisis van de torpedogranaat zal alle kredieten hebben opgeëist ten gunste van de vestingen van het Oosten en er moesten keuzes gemaakt worden. Rocroi werd dus verlaten als versterkte vesting, terwijl het toch voorzien bleef, in geval van conflict, om een optisch communicatierelay te verzekeren tussen de forten Hirson en Ayvelles. De gunstigste positie voor deze post, naast de klokkentoren van de kerk Saint-Nicolas (voltooid 1863), schijnt het bastion de Montmorency te zijn, maar de hoogste van zijn holle traversen bevat noch schietgat noch heliostaatopening. De verbinding moest dus zeer waarschijnlijk worden aangelegd vanuit een niet-gekazematteerde post. Aangezien de stad destijds niet in staat was de ontmanteling van haar versterkingen te financieren, is Rocroi vandaag een mooi klein stadje, met de heerlijke geur van authenticiteit, waarvan de wallen vrij gehouden worden van struik- of boomvegetatie; dit hoewel zeer vele uitblazingen de escarpes verzwakken (01/2012). Het stratenpatroon is stervormig en verschillende gebouwen binnen de muren zijn het vermelden waard zoals de kazerne Marguenat (1834), het arsenaal (1632) en enkele andere. Een duidelijke bewegwijzering werd overal langs de wallen en straten aangebracht om de toerist te informeren. Helaas is de belegeringsbakkerij, die als collectieve stookplaats dient (sic), ontoegankelijk en we weten niet of er nog iets van zijn ovens overblijft. De poorten van de stad zijn nu gereduceerd tot eenvoudige doorgangen omlijst door pilasters. Het belegeringshospitaal, gerestaureerd rond 2008-2009, dient nu als feestzaal en zijn binnenplaatsen zijn overdekt met lantaarns. Wat de kazerne van 1884 betreft, ze blijft gesloten en zonder bijzonder gebruik. Vaak gespeld « Rocroy ».
Dept 08 (Ardennes). Old star-shaped fortress, probably built by the Italian engineer Girolamo Marini, under the reigns of Francis I († 1547) and Henry II, facing the fortresses of Charles V, including Charlemont, and to which demi-lunes were added in 1610. Modified by Vauban around 1675 then again in 1744 and 1832. In 1883, a siege hospital was built in the hollow of the Bastion du Dauphin. This hospital was divided into two separate courtyards, in light wells, with a median masonry arch intended to support a mattress of beams covered with earth in case of an attack on the fortress. Note that its two encased entrances have wing walls with stepped returns. The plates attesting to the years of construction are of cast iron. In 1884, casemates were built for accommodation along the curtain wall between the Bastions du Roy and du Petit fort. This barracks, of eight bays (10.5 x 6 m), was established about 180 cm lower than the level of the fortress, so that its covering earth did not present a relief discernible from outside the ramparts. A well precedes the bay furthest to the right when facing this barracks. The interior reveals no surprise, a circulation corridor joining all the dormitories at their rear, a corridor punctuated by wells serving more for ventilation than for the penetration of light. The tops of these wells are moreover devoid of lanterns, but it is not impossible that this was not always the case. Note finally that doors and windows on the façade are totally devoid of splinter protection devices. The few hollow traverses overlooking the Bastion de Montmorency are by no means up to the 1874 standards. They must have been the subject of the works of 1832. Thus, as far as the period covered by this index is concerned, Rocroi appears as an unfinished construction site. Indeed, the fortress declassified on 1 October 1888 following an opinion of the Superior Council of War, never were artillery positions worthy of the name, nor even a powder magazine whether model 1874 or 1879, established there. The torpedo shell crisis will have appropriated all the credits for the benefit of the eastern fortresses and choices had to be made. Rocroi was therefore abandoned as a fortified fortress, while remaining planned, in case of conflict, to ensure an optical communications relay between the forts of Hirson and Ayvelles. The most favourable position for this post, besides the bell tower of the Saint-Nicolas church (completed 1863), appears to be the Bastion de Montmorency, but the highest of its hollow traverses contains neither embrasure nor heliostat orifice. The link must therefore very probably have been established from a non-casemated post. The town not having been able, at the time, to finance the dismantling of its fortifications, Rocroi is today a pretty little town, with the delicious scent of authenticity, whose ramparts are kept free of shrub or tree vegetation; this although very many blowouts weaken the scarps (01/2012). The street layout is star-shaped and several intra muros buildings are noteworthy such as the Marguenat barracks (1834), the arsenal (1632) and a few others. Clear signage has been placed all along the ramparts and streets to inform the tourist. Alas, the siege bakery, serving as a collective heating plant (sic), is inaccessible and we do not know if anything remains of its ovens. The town gates are now reduced to simple passageways framed by pilasters. The siege hospital, restored around 2008-2009, now serves as a function hall and its courtyards have been covered with lanterns. As for the 1884 barracks, it remains closed and without particular use. Often spelled « Rocroy ».
Dept 08 (Ardennes). Stará hvězdicovitě postavená pevnost, pravděpodobně italským inženýrem Girolamem Marinim, za vlády Františka I. († 1547) a Jindřicha II., naproti pevnostem Karla V., včetně Charlemontu, k níž byly v roce 1610 přidány půlměsíce. Upravena Vaubanem kolem roku 1675, poté znovu v letech 1744 a 1832. V roce 1883 byla v prohlubni bastionu Dauphin postavena obléhací nemocnice. Tato nemocnice se dělila na dvě samostatná nádvoří, ve světlíkových šachtách, se středním kamenným obloukem určeným k podpoře vrstvy trámů pokrytých zeminou v případě útoku na pevnost. Všimněte si, že její dva vsazené vchody mají křídlové zdi se stupňovitými odstupňovaními. Desky dosvědčující roky výstavby jsou z litiny. V roce 1884 byly podél kurtiny mezi bastiony du Roy a du Petit fort postaveny kasematy pro ubytování. Tato kasárenská ubytovna, o osmi polích (10,5 x 6 m), byla zřízena asi 180 cm níže než úroveň pevnosti, takže její krycí zemina nepředstavovala reliéf rozeznatelný zvenčí hradeb. Studna předchází pole nejvíce vpravo, když čelíme této ubytovně. Interiér neodhaluje žádné překvapení, obslužná chodba spojuje všechny ložnice na jejich zadní straně, chodba přerušovaná šachtami sloužícími více pro větrání než pro pronikání světla. Vršky těchto šachet jsou navíc bez luceren, ale nelze vyloučit, že tomu tak nebylo vždy. Nakonec poznamenejme, že dveře a okna na fasádě jsou zcela bez prostředků ochrany proti střepinám. Několik dutých travers převyšujících bastion Montmorency se nijak neblíží standardu z roku 1874. To ony musely být předmětem prací z roku 1832. Takže, pokud jde o období pokryté tímto indexem, jeví se Rocroi jako nedokončené staveniště. Vskutku, pevnost deklasovaná 1. října 1888 na základě stanoviska Nejvyšší válečné rady, nikdy tam nebyly zřízeny dělostřelecké pozice hodné toho jména, ani prachárna buď model 1874 nebo 1879. Krize torpédového granátu si přivlastnila veškeré prostředky ve prospěch východních pevností a bylo třeba činit rozhodnutí. Rocroi byla tedy opuštěna jako opevněná pevnost, přičemž zůstala plánována, v případě konfliktu, zajistit optickou komunikační spojovací stanici mezi forty Hirson a Ayvelles. Nejvýhodnější pozicí pro tento post, kromě zvonice kostela Saint-Nicolas (dokončen 1863), se zdá být bastion Montmorency, ale nejvyšší z jeho dutých travers neobsahuje ani střílnu, ani otvor heliostatu. Spojení tedy muselo být s velkou pravděpodobností zřízeno z nekazematovaného postu. Město, protože nebylo tehdy schopno financovat zboření svého opevnění, je dnes Rocroi pěkné malé město, s lahodnou vůní autentičnosti, jehož hradby jsou udržovány bez křovinaté nebo stromové vegetace; ačkoli velmi četné vývrty oslabují eskarpy (01/2012). Ulice jsou uspořádány hvězdicovitě a několik staveb uvnitř hradeb stojí za zmínku, jako kasárna Marguenat (1834), arzenál (1632) a některé další. Podél hradeb a ulic byla umístěna jasná signalizace, aby informovala turistu. Bohužel, obléhací pekárna, sloužící jako kolektivní topírna (sic), je nepřístupná a nevíme, zda z jejích pecí něco zbylo. Městské brány jsou nyní redukovány na jednoduché průjezdy rámované pilastry. Obléhací nemocnice, restaurovaná kolem let 2008-2009, nyní slouží jako slavnostní síň a její nádvoří byla zastřešena lucernami. Co se týče kasáren z roku 1884, zůstávají uzavřena a bez zvláštního užití. Často psáno « Rocroy ».
Cité dans : Zitiert in : Geciteerd in: Cited in: Citováno v: Hirson (fort d'), Ayvelles (fort des)