Garuche (batterie du Pic de la)[g13][43.823547 N, 7.458950 E]

Avancées nord-est de Nice, 1 000 m au sud-est de l'ouvrage du Mont Ours, 189? 1089 m/alt. 6 100 m au sud-sud-est de Sospel. Dans l’Entre-deux-guerres, on coula ici un petit ouvrage Maginot avec un bloc d’entrée, un bloc combinant sortie de secours et cheminée de l’usine électrique, ainsi qu’un bloc ne comprenant qu’une cloche à vision périscopique. Nous sommes ici à l’opposé de l’avant-poste de la Pierre Pointue qui sera attaqué en juin 1940. L’ouvrage Maginot est déjà rarement cité, alors est-il besoin de préciser que la batterie l’ayant précédé l’est encore moins ? Bien évidemment, les lieux ont donc été modifiés, néanmoins, le déplacement vaut la peine. À la droite du bloc d’entrée, on trouve un vieux bâtiment qui a dû resservir de corps de garde pour l’ouvrage Maginot. Quelques mètres à sa droite, une niche à munitions a été creusée dans le roc. Cette dernière, ainsi que les deux autres situées sur la gauche du chemin montant au sommet de la crête, doivent être attribuées à la première batterie. Un cartouche indique qu’elles ont été construites par le 7ème régiment du Génie (de Nice). Le sommet avait été arasé et si parapet il y eût, il a disparu. La pente en avant de la crête est très prononcée, il faut pourtant la dévaler pour atteindre le poste de Foissa, lequel ne consiste qu’en deux simples parapets d’infanterie. Sur la droite du pic de Garuche, en contrebas, un troisième parapet d’infanterie surmonté d’un observatoire main d’œuvre militaire (Entre-deux-guerres) est aussi visible. Nous aurions tendance à le rattacher à la batterie initiale ; la batterie de la Tête de Loup ayant aussi le même type de construction. L’ouvrage Maginot est ouvert à tous les vents. Consciencieusement pillé, il n’en est pas moins demeuré propre et l’amateur ne manquera pas d’y pénétrer tout en regardant où il met les pieds. L’étroitesse de la sortie de secours est à souligner. Voir Nice (avancées nord-est de).

Nordöstliche Avancées von Nizza, 1 000 m süd-östlich des Werks Mont Ours, 189? 1089 M ü M. 6 100 m süd-süd-östlich von Sospel. In der Zwischenkriegszeit goss man hier einen kleinen Maginot-Werk mit einem Eingangsblock, einem Block, der Notausgang und Schornstein des Elektrizitätswerks kombiniert, sowie einem Block, der nur eine Beobachtungsglocke mit periskopischer Sicht umfasst. Wir sind hier gegenüber dem Vorposten Pierre Pointue, der im Juni 1940 angegriffen werden wird. Der Maginot-Werk wird bereits selten erwähnt, muss man da präzisieren, dass die ihn vorausgegangene Batterie es noch weniger ist? Selbstverständlich wurden die Orte also verändert, nichtsdestotrotz ist der Ausflug es wert. Rechts des Eingangsblocks findet man ein altes Gebäude, das wieder als Wachthaus für den Maginot-Werk gedient haben muss. Einige Meter rechts davon, wurde eine Munitionsnische in den Felsen gegraben. Letztere, sowie die zwei anderen auf der linken des Weges, der zum Gipfel des Kamms ansteigt, müssen der ersten Batterie zugeschrieben werden. Eine Kartusche zeigt an, dass sie vom 7. Genieregiment (aus Nizza) gebaut wurden. Der Gipfel war eingeebnet worden und wenn es eine Brustwehr gab, ist sie verschwunden. Der Hang vor dem Kamm ist sehr ausgeprägt, man muss ihn jedoch hinabstürzen, um den Posten Foissa zu erreichen, der nur aus zwei einfachen Infanterieparapeten besteht. Rechts des Pic de Garuche, unterhalb, ist ein drittes Infanterieparapet, überragt von einem Beobachtungsstand Militärarbeitskraft (Zwischenkriegszeit) auch sichtbar. Wir hätten Tendenz, es der ursprünglichen Batterie zuzuordnen; die Batterie der Tête de Loup hat auch den gleichen Bautyp. Der Maginot-Werk ist allen Winden offen. Gewissenhaft geplündert, ist er dennoch sauber geblieben und der Liebhaber wird nicht versäumen, ihn zu betreten, während er schaut, wo er seine Füße hinsetzt. Die Enge des Notausgangs ist hervorzuheben. Siehe Nizza (nordöstliche Avancées von).

Noordoostelijke avancées van Nice, 1 000 m ten zuid-oosten van het werk van Mont Ours, 189? 1089 m/alt. 6 100 m ten zuid-zuid-oosten van Sospel. In het Interbellum goten men hier een klein Maginot-werk met een toegangsblok, een blok dat nooduitgang en schoorsteen van de elektriciteitsfabriek combineert, evenals een blok dat alleen een waarnemingskoepel met periscopisch zicht omvat. We zijn hier tegenover de voorpost Pierre Pointue die in juni 1940 zal worden aangevallen. Het Maginot-werk wordt al zelden vermeld, moet men dan preciseren dat de batterij die eraan voorafging het nog minder is? Vanzelfsprekend zijn de plaatsen dus gewijzigd, niettemin is de verplaatsing de moeite waard. Aan de rechterkant van het toegangsblok vindt men een oud gebouw dat opnieuw moet hebben gediend als wachthuis voor het Maginot-werk. Enkele meters rechts ervan, werd een munitienis in de rots uitgegraven. Laatstgenoemde, evenals de twee andere gelegen links van het pad dat naar de top van de kam klimt, moeten worden toegeschreven aan de eerste batterij. Een cartouche geeft aan dat ze werden gebouwd door het 7e Genieregiment (van Nice). De top was geëffend en als er een borstwering was, is ze verdwenen. De helling voor de kam is zeer uitgesproken, men moet haar echter afdalen om de post van Foissa te bereiken, die slechts uit twee eenvoudige infanterieparapetten bestaat. Rechts van de pic de Garuche, lager, is een derde infanterieparapet, overwelfd door een observatorium militaire arbeidskracht (Interbellum) ook zichtbaar. We zouden tendens hebben het aan de oorspronkelijke batterij te verbinden; de batterij van de Tête de Loup heeft ook hetzelfde bouwtype. Het Maginot-werk staat open voor alle winden. Consciëntieus geplunderd, is het niettemin proper gebleven en de liefhebber zal er niet nalaten binnen te dringen terwijl hij kijkt waar hij zijn voeten zet. De engte van de nooduitgang is te benadrukken. Zie Nice (noordoostelijke avancées van).

North-eastern avancées of Nice, 1,000 m south-east of the work of Mont Ours, 189? 1089 m/alt. 6,100 m south-south-east of Sospel. In the Interwar period, a small Maginot work was cast here with an entrance block, a block combining emergency exit and chimney of the power plant, as well as a block comprising only an observation bell with periscopic vision. We are here opposite the outpost of Pierre Pointue which will be attacked in June 1940. The Maginot work is already rarely mentioned, so is it necessary to specify that the battery that preceded it is even less so? Obviously, the places have therefore been modified, nevertheless, the trip is worth it. To the right of the entrance block, one finds an old building that must have served again as a guardhouse for the Maginot work. A few meters to its right, an ammunition niche was dug into the rock. The latter, as well as the two others located on the left of the path climbing to the top of the ridge, must be attributed to the first battery. A cartouche indicates that they were built by the 7th Engineer Regiment (from Nice). The summit had been levelled and if there was a parapet, it has disappeared. The slope in front of the ridge is very steep, yet one must rush down it to reach the Foissa post, which consists only of two simple infantry parapets. On the right of Pic de Garuche, below, a third infantry parapet surmounted by a Military Labour Force observatory (Interwar period) is also visible. We would tend to link it to the initial battery; the battery of Tête de Loup also having the same type of construction. The Maginot work is open to all winds. Conscientiously looted, it has nonetheless remained clean and the enthusiast will not fail to enter it while watching where he sets his feet. The narrowness of the emergency exit is to be emphasized. See Nice (north-eastern avancées of).

Severovýchodní avancées z Nice, 1 000 m jihovýchodně od díla Mont Ours, 189? 1089 m/alt. 6 100 m jiho-jiho-východně od Sospelu. V meziválečném období se zde odlilo malé Maginotovo dílo se vstupním blokem, blokem kombinujícím nouzový východ a komín elektrárny, stejně jako blokem zahrnujícím pouze pozorovací zvon s periskopickým viděním. Jsme zde naproti přední stráži Pierre Pointue, která bude napadena v červnu 1940. Maginotovo dílo je již zřídka zmiňováno, je tedy třeba upřesnit, že baterie, která mu předcházela, je zmiňována ještě méně? Samozřejmě, místa byla tedy upravena, nicméně výlet stojí za to. Vpravo od vstupního bloku se nachází stará budova, která musela znovu sloužit jako strážnice pro Maginotovo dílo. Několik metrů vpravo od ní byla ve skále vytesána výklenková munice. Ta, stejně jako další dvě umístěné vlevo od cesty stoupající na vrchol hřebene, musí být připsány první baterii. Kartuš označuje, že byly postaveny 7. ženijním plukem (z Nice). Vrchol byl srovnán a pokud tam byl parapet, zmizel. Svah před hřebenem je velmi strmý, přesto je třeba se po něm pustit, aby se dosáhlo stanoviště Foissa, které se skládá pouze ze dvou jednoduchých pěchotních parapetů. Vpravo od Pic de Garuche, níže, je také viditelný třetí pěchotní parapet, překonán observatoří Vojenská pracovní síla (meziválečné období). Měli jsme tendenci jej spojovat s původní baterií; baterie na Tête de Loup má také stejný typ konstrukce. Maginotovo dílo je otevřeno všem větrům. Svědomitě vykraden, nicméně zůstal čistý a nadšenec neopomine vstoupit do něj, přičemž bude dávat pozor, kam šlape. Úzkost nouzového východu je třeba zdůraznit. Viz Nice (severovýchodní avancées z).

Cité dans : Zitiert in : Geciteerd in: Cited in: Citováno v: Tête de Loup (batterie de la), Mont Ours (ouvrage du), Foissa (poste de), Nice (avancées nord-est de), Testa Sana (batterie de)